دانشگاه علوم پزشکی ایران
Iran University of Medical Sciences

روز جهانی لکنت گرامی باد

 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۸/۶ | 
لکنت در دوره­ ی ‌رشد گفتار و زبان، حدود 5/1 تا 6- 5.5 سالگی بروز پیدا می­کند. شیوع آن در دوران‌کودکی حدود 2 تا 5 درصد و در بزرگسالی 1درصد است که به دلیل عدم درمان و تداوم لکنت از دوران‌ کودکی تا سنین بعد ادامه‌ یافته ‌است. نسبت لکنت در پسران بیش از دختران است و در مقابل ابتلا 3 یا 4 پسر، 1 دختر دارای این مشکل گفتاری می‌باشد. بروز ویژگی­های گفتاری لکنت می­تواند همراه با یک دوره‌ی‌ گفتار روان پیش از بروز آن، تدریجی یا یک ‌باره، همراه با رویدادی خاص یا بدون هیچ اتفاق خاصی باشد. این مشکل گفتاری دارای نشانگان ‌ثانویه نیز می­باشد که به دلیل عدم‌ پذیرش‌ اختلال از جانب فرد و تلاش او برای کنترل یا پنهان نگه­داشتن آن است. نشانگان ‌ثانویه عبارتند از: تنش‌ها و انقباض­های عضلانی، حرکات‌ غیرضروری در اندام‌‌های ‌تولیدی ‌گفتار (مانند لب، زبان، فک و حنجره) و یا در اندام‌‌های بدن (مانند صورت، سر، گردن، دست و پا) و هم چنین استفاده از رفتار‌های ‌اجتنابی. در حال حاضر درمان لکنت دیگر یک معما نیست و با مراجعه به آسیب­شناسان گفتار و زبان و استفاده از روش­های مختلف فرد به گفتار روان دست پیدا می­کند. بهترین راهکار برای والدین کودکان دارای ناروانی گفتار دوری از نگرانی و آگاهی از عوامل پیشرفت، رفع و بهبودی آن است که در اولین جلسات مراجعه در اختیار آنان قرار می­گیرد.
 


کد امنیتی را در کادر بنویسید    
دفعات مشاهده: 98 بار   |   دفعات چاپ: 7 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر